کتاب «بازسازیِ جامعه: زنان آواره و شکلگیریِ جامعه مسلمانان شیعه اسماعیلی» اثر شنیلا خوجه مولجی با نثری شیوا و پژوهشی ژرفنگر، روایتی غنی از حافظهی فرهنگی زنان اسماعیلی و اصول اخلاقی مراقبتِ جمعی آنها ارائه میدهد. این تکنگاشت، به نظریهپردازی در مورد تکنیکهای یادسپاری و کنشهای آیینی میپردازد که با آنها مسلمانان اسماعیلی، در مواجهه با بیثباتیِ سیاسی، مهاجرتِ اجباری و آزار و اذیت، فضاهایی را برای شکوفاییِ اجتماعی به وجود آوردهاند.
نویسنده در ارتباط شخصی با جامعه اسماعیلی، نثر خود را همزمان لطیف و بهشدت تحلیلی به نگارش در آورده است. کتاب پیشگامانه خوجه مولجی با تمرکز بر دنیای زیستهی زنانه و مفهوم خدمت، زنان اسماعیلی را به متنِ تاریخِ مسلمینِ عصر حاضر میآورد.
خوجه مولجی با الهام از نظریات بل هوکس، برداشتهای سادهانگارانهی "قربانی/عامل یا آسیبدیده/توانمند" را به چالش میکشد. او موقعیتهای به حاشیه راندهشدن زنان اسماعیلی آواره را بهعنوان فرصتی برای کسب دانش و ایجاد امکانات میبیند. او توجهات را به سوی شیوههای مراقبتی معطوف میکند که التیامبخش زخمهای آوارگیاند و تار و پود اخلاقی جامعه را در تحولات سیاسی و اقتصادی حفظ میکنند.
کتاب با دقت کمنظیری، چگونگی شکلگیری و حفظِ هویتِ جمعیِ دینی در جوامعِ دیاسپورا را از طریق کنشهایِ روزمره و صمیمانهیِ اعضا تبیین میکند. خوجه مولجی با بهرهگیری از روشهای میانرشتهای، ابعاد مختلف این پدیده را مورد بررسی قرار داده و تصویری جامع از تجربه زیسته زنان اسماعیلی ارائه میدهد.